Adipose-Derived Mesenchymal Stem Cell Osteodifferentiation after Exposure to Beta-Tricalcium Phosphate Bioceramic Granules with 300 to 600 and 600 to 1,000 µm Sizes.
Cecilia PH., Narmada IB., Ridwan RD., Ernawati DS., Bramantoro T., Rianti D.
การศึกษาในห้องปฏิบัติการ ตีพิมพ์ในวารสาร Eur J Dent ปี 2025 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในห้องปฏิบัติการ
- วารสาร
- Eur J Dent (2025)
- ประเทศ
- Germany
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 40334681
- PMCID
- PMC12890409
- DOI
- 10.1055/s-0045-1806964
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Beta-tricalcium phosphate (β-TCP) is a synthetic graft material with excellent biocompatibility, osteoconductivity, and osteoinductivity. β-TCP may induce adipose-derived mesenchymal stem cells (ADMSCs) osteodifferentiation. This study aims to investigate the osteoinductivity of 300 to 600 and 600 to 1,000μm β-TCP in ADMSCs.ADMSCs were obtained from the visceral adipose tissue of young male rabbits. To determine the osteoinductive ability, bone morphogenic protein 2 (BMP-2), Osterix, runt-related transcription factor 2 (Runx2), alkaline phosphatase (ALP), osteopontin, and osteonectin expression was examined using an immunochemical assay on ADMSCs conditioned with an osteogenic medium and a β-TCP bioceramic with granule sizes of 300 to 600 and 600 to 1,000 µm (100 ng diluted to 100 nmol as the final concentration). A 3,3'-diaminobenzidine staining kit was used for immunocytochemical staining. Anti-BMP-2, anti-Osterix, anti-Runx2, anti-ALP, anti-osteopontin, and anti-osteonectin monoclonal antibodies were employed at a 1:500 dilution. A light microscope with magnifications of 400× and 1,000× was used to manually observe and examine cultures in five different fields of view.BMP 2, Runx2, Osterix, and ALP expression was higher in ADMSCs + β-TCP 300 to 600 µm compared with the control group ( p < 0.05). Osteonectin and osteopontin expression was higher in ADMSCs + 300 to 600 µm β-TC
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้