Autophagy in Obesity and Type 2 Diabetes: Beyond the Protective Paradigm

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

• ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
• ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
• ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
• ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
• กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง

บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)

Purpose of review This review examines the current evidence on autophagy dysregulation in obesity and type 2 diabetes mellitus (T2DM), with particular emphasis on its tissue-specific nature and implications for clinical translation. Recent findings Recent human and preclinical evidence indicates that autophagic alterations in metabolic disease are not uniformly suppressed but vary according to tissue type and disease stage. In adipose tissue, liver, skeletal muscle, pancreatic β cells, and immune cells, dysregulated mTORC1-AMPK signaling, defective mitophagy, and impaired lysosomal function contribute to insulin resistance, ectopic lipid accumulation, and metaflammation. However, most human studies rely on static markers such as LC3, p62, and Beclin-1, which do not reliably reflect dynamic autophagic flux. Recent advances, including organelle-specific biomarkers, ex vivo functional assays, and circulating exosomal cargo, offer new translational opportunities, although standardization remains limited. Autophagy in metabolic disease represents a context-dependent maladaptation rather than a uniformly protective pathway. Future progress will depend on harmonized biomarker panels, functional assessment of autophagic flux in humans, and integration with metabolic phenotyping to enable precision-based therapeutic strategies.

ระดับหลักฐาน

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

ดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง

กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้