Bisphenol A and 2,3,7,8-tetrachlorodibenzo-p-dioxin at non-cytotoxic doses alter the differentiation potential and cell function of rat adipose-stem cells.
Nunes HC., Tavares SC., Garcia HV., Cucielo MS., Dos Santos SAA., Aal MCE.
การทดลองทางคลินิก ตีพิมพ์ในวารสาร Environ Toxicol ปี 2022 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
มีการศึกษาในมนุษย์หลายฉบับที่แสดงสัญญาณเชิงบวก ขณะที่วิธีวิจัยและขนาดตัวอย่างยังคงพัฒนาต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การทดลองทางคลินิก
- วารสาร
- Environ Toxicol (2022)
- ประเทศ
- United States
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 35661558
- DOI
- 10.1002/tox.23598
- จำนวนการอ้างอิง
- 8
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
The possibility of chemical contamination is an important issue to consider when designing a cell therapy strategy. Both bisphenol A (BPA) and 2,3,7,8-tetrachlorodibenzo-p-dioxin (TCDD) are among the most environmentally relevant endocrine disrupting chemicals (EDCs, compounds with a high affinity for adipose tissue) recently studied. Adipose-derived stem cells (ASCs) are mesenchymal stromal cells (MSCs) obtained from adipose tissue widely used in regenerative medicine to prevent and treat diseases in several tissues and organs. Although the experimental use of tissue-engineered constructs requires careful analysis for approval and implantation, there has been a recent increase in the number of approved clinical trials for this promising strategy. This study aimed to evaluate cell viability, apoptosis, DNA damage, and the adipogenic or osteogenic differentiation potential of rat adipose-derived stem cells (rASCs) exposed to previously established non-cytotoxic doses of BPA and TCDD in vitro. Results demonstrated that 10 μM of BPA and 10 nM of TCDD were able to significantly reduce cell viability, while all exposure levels resulted in DNA damage, although did not increase the apoptosis rate. According to the analysis of adipogenic differentiation, 1 μM of BPA induced the significant formation of oil droplets, suggesting an increased adipocyte differentiation, while both 10 μM of
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
ระดับหลักฐาน
มีการศึกษาในมนุษย์หลายฉบับที่แสดงสัญญาณเชิงบวก ขณะที่วิธีวิจัยและขนาดตัวอย่างยังคงพัฒนาต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้