Bladder augmentation in children: current problems and experimental strategies for reconstruction

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

• ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
• ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
• ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
• ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
• กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง

บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)

Bladder augmentation is a demanding surgical procedure and exclusively offered for selected children and has only a small spectrum of indications. Paediatric bladder voiding dysfunction occurs either on a basis of neurological dysfunction caused by congenital neural tube defects or on a basis of rare congenital anatomic malformations. Neurogenic bladder dysfunction often responds well to a combination of specific drugs and/or intermittent self-catheterization. However, selected patients with spinal dysraphism and children with congenital malformations like bladder exstrophy and resulting small bladder capacity might require bladder augmentation. Ileocystoplasty is the preferred method of bladder augmentation to date. Because of the substantial long-and short-term morbidity of augmentation cystoplasty, recent studies have tried to incorporate new techniques and technologies, such as the use of biomaterials to overcome or reduce the adverse effects. In this regard, homografts and allografts have been implemented in bladder augmentation with varying results, but recent studies have shown promising data in terms of proliferation of urothelium and muscle cells by using biological silk grafts.

ระดับหลักฐาน

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

ดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง

กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้