BPA, BPAF and TMBPF Alter Adipogenesis and Fat Accumulation in Human Mesenchymal Stem Cells, with Implications for Obesity.
Cohen IC., Cohenour ER., Harnett KG., Schuh SM.
การศึกษาในห้องปฏิบัติการ ตีพิมพ์ในวารสาร Int J Mol Sci ปี 2021 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในห้องปฏิบัติการ
- วารสาร
- Int J Mol Sci (2021)
- ประเทศ
- Switzerland
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 34069744
- PMCID
- PMC8160667
- DOI
- 10.3390/ijms22105363
- จำนวนการอ้างอิง
- 54
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Bisphenol A (BPA) is an endocrine-disrupting chemical used in the production of plastics, and is linked to developmental, reproductive, and metabolic disorders including obesity. Manufacturers have begun using 'BPA-free' alternatives instead of BPA in many consumer products. However, these alternatives have had much less testing and oversight, yet they are already being mass-produced and used across industries from plastics to food-contact coatings. Here, we used human female adipose-derived stem cells (hASCs), a type of adult mesenchymal stem cell, to compare the effects of BPA and BPA alternatives on adipogenesis or fat cell development in vitro . We focused on two commonly used BPA replacements, bisphenol AF (BPAF) and tetramethyl bisphenol F (TMBPF; monomer of the new valPure V70 food-contact coating). Human ASCs were differentiated into adipocytes using chemically defined media in the presence of control differentiation media with and without 17β-estradiol (E2; 10 μM), or with increasing doses of BPA (0, 0.1 and 1 μM), BPAF (0, 0.1, 1 and 10 nM), or TMBPF (0, 0.01 and 0.1 μM). After differentiation, the cells were stained and imaged to visualize and quantify the accumulation of lipid vacuoles and number of developing fat cells. Treated cells were also examined for cell viability and apoptosis (programmed cell death) using the respective cellular assays. Similar to E2, BPA
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้