Cellular heterogeneity in superficial and deep subcutaneous adipose tissues in overweight patients.
Boulet N., Estève D., Bouloumié A., Galitzky J.
การศึกษาไปข้างหน้า ตีพิมพ์ในวารสาร J Physiol Biochem ปี 2012 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาไปข้างหน้า
- วารสาร
- J Physiol Biochem (2012)
- ประเทศ
- Spain
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 23184733
- DOI
- 10.1007/s13105-012-0225-4
- จำนวนการอ้างอิง
- 17
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Human abdominal adipose tissue (AAT) can be divided into two compartments according to anatomical location to dermis layer, i.e. superficial and deep compartments (sAAT and dAAT). In morbidly obese patients, dAAT mass has been linked to obesity-associated pathologies. In the present study, we characterized in overweight healthy individuals human sAAT and dAAT cellular composition and adipogenic potential. Twelve paired sAAT and dAAT samples were collected. sAAT compared to dAAT adipocytes are larger. In agreement with increased size, real-time PCR analyses performed on isolated adipocytes showed that sAAT adipocytes exhibited higher leptin transcript levels but also higher expression of genes involved in metabolism including hormone-sensitive lipase compared to dAAT adipocytes. Flow cytometry analyses performed on stroma-vascular fraction (SVF) showed no difference in the numbers of progenitor cells, endothelial cells and macrophages between sAAT and dAAT. Macrophage phenotypes were not distinct between both AAT compartments. However, CD3+ T lymphocyte number was higher in dAAT than in sAAT. Adipogenic potential of dAAT SVF was lower than sAAT SVF whereas the one of isolated progenitor cells was not distinct whatever the AAT compartments. Therefore, in overweight patients, both sAAT and dAAT compartments exhibit differences in terms of adipocytes and T lymphocyte accumulation.
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
ระดับหลักฐาน
มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้