Co-culture system of breast cancer and normal cells to investigate inflammation: using doxorubicin encapsulated in adipose-derived exosomes.
Shirzad M., Daraei A., Najafzadehvarzi H., Farnoush N., Parsian H.
การศึกษาในห้องปฏิบัติการ ตีพิมพ์ในวารสาร Med Oncol ปี 2024 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในห้องปฏิบัติการ
- วารสาร
- Med Oncol (2024)
- ประเทศ
- United States
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 39630192
- DOI
- 10.1007/s12032-024-02568-2
- จำนวนการอ้างอิง
- 1
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Doxorubicin (DOX) chemotherapy for breast cancer is an effective treatment option, but it also has disadvantages. Exosomes (EXOs) have safely and successfully transported DOX and reduced its adverse effects; however, its use is still being explored. In this study, a co-culture system of malignant and non-malignant breast cells was used to generate an in vitro model reflecting the in vivo cellular microenvironment, and the effects of this treatment were investigated by examining inflammatory genes. Extracellular matrices (EXOs) were extracted from mesenchymal stem cells derived from human adipose tissue by ultracentrifugation. Later, Western blotting, dynamic light scattering (DLS) and transmission electron microscopy methods were used to examine the properties of the EXO. DOX was encapsulated in the EXOs by sonication and the loading rate was measured by spectrophotometry. In the current study, a co-culture system was used to investigate the cytotoxic effects of free DOX and DOX encapsulated in EXOs (EXO-DOX) on various breast cell lines, including MCF-7, MCF-10A, MDA-MB-231, and A-MSC. Additionally, the expression levels of inflammatory cytokines (IL-1β, IL-6, IL-10, and TNF-α) were examined. Methylthiazolyldiphenyl-tetrazolium bromide assay demonstrated that free DOX showed the highest cytotoxicity against MCF-10A cells, followed by MCF-7 cells. Conversely, EXO-DOX indicated
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้