Comparison of gene-transfer efficiency in human embryonic stem cells
Cao F., Xie X., Gollan T., Zhao L., Narsinh K., Lee RJ.
การศึกษาในสัตว์ทดลอง ตีพิมพ์ในวารสาร Mol Imaging Biol ปี 2010 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในสัตว์ทดลอง
- วารสาร
- Mol Imaging Biol (2010)
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- Europe PMC
- PMID
- 19551446
- PMCID
- PMC2803751
- DOI
- 10.1007/s11307-009-0236-x
- จำนวนการอ้างอิง
- 48
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Technologies designed to allow manipulation and modification of human embryonic stem (hES) cells are numerous and vary in the complexity of their methods, efficiency, reliability, and safety. The most commonly studied and practiced of these methods include electroporation, lipofection, nucleofection, and lentiviral transduction. However, at present, it is unclear which protocol offers the most efficient and reliable method of gene transfer to hES cells. In this study, a bi-fusion construct with ubiquitin promoter driving enhanced green fluorescent protein reporter and the firefly luciferase (pUb-eGFP-Fluc) along with neomycin selection marker was used for in vitro and in vivo studies. In vitro studies examined the transfection efficiency and viability of each technique using two hES cell lines (male H1 and female H9 cells). Lentiviral transduction demonstrated the highest efficiency (H1: 25.3 +/- 4.8%; H9: 22.4 +/- 6.5%) with >95% cell viability. Nucleofection demonstrated transfection efficiency of 16.1 +/- 3.6% (H1) and 5.8 +/- 3.2% (H9). However, minimal transfection efficiency was observed with electroporation (2.1 +/- 0.4% (H1) and 1.9 +/- 0.3% (H9)) and lipofection (1.5 +/- 0.5% (H1) and 1.3 +/- 0.2% (H9); P < 0.05 vs. lentiviral transduction). Electroporation also demonstrated the highest cell death (62 +/- 11% (H1) and 42 +/- 10% (H9)) followed by nucleofection (25 +/-
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้