A comparison of the in vitro mineralisation and dentinogenic potential of mesenchymal stem cells derived from adipose tissue, bone marrow and dental pulp.
Davies OG., Cooper PR., Shelton RM., Smith AJ., Scheven BA.
การศึกษาในสัตว์ทดลอง ตีพิมพ์ในวารสาร J Bone Miner Metab ปี 2014 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในสัตว์ทดลอง
- วารสาร
- J Bone Miner Metab (2014)
- ประเทศ
- Japan
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 24997523
- DOI
- 10.1007/s00774-014-0601-y
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Stem-cell-based therapies provide a biological basis for the regeneration of mineralised tissues. Stem cells isolated from adipose tissue (ADSCs), bone marrow (BMSCs) and dental pulp (DPSCs) have the capacity to form mineralised tissue. However, studies comparing the capacity of ADSCs with BMSCs and DPSCs for mineralised tissue engineering are lacking, and their ability to regenerate dental tissues has not been fully explored. Characterisation of the cells using fluorescence-activated cell sorting and semi-quantitative reverse transcription PCR for MSC markers indicated that they were immunophenotypically similar. Alizarin red (AR) staining and micro-computed tomography (µCT) analyses demonstrated that the osteogenic potential of DPSCs was significantly greater than that of BMSCs and ADSCs. Scanning electron microscopy and AR staining showed that the pattern of mineralisation in DPSC cultures differed from ADSCs and BMSCs, with DPSC cultures lacking defined mineralised nodules and instead forming a diffuse layer of low-density mineral. Dentine matrix components (DMCs) were used to promote dentinogenic differentiation. Their addition to cultures resulted in increased amounts of mineral deposited in all three cultures and significantly increased the density of mineral deposited in BMSC cultures, as determined by µCT analysis. Addition of DMCs also increased the relative gene expr
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้