Cytocompatibility and Bioactive Ion Release Profiles of Phosphoserine Bone Adhesive: Bridge from In Vitro to In Vivo
Vrchovecká K., Pávková-Goldbergová M., Engqvist H., Pujari-Palmer M.
การศึกษาในสัตว์ทดลอง ตีพิมพ์ในวารสาร Biomedicines ปี 2022 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในสัตว์ทดลอง
- วารสาร
- Biomedicines (2022)
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- Europe PMC
- PMID
- 35453486
- PMCID
- PMC9044752
- DOI
- 10.3390/biomedicines10040736
- จำนวนการอ้างอิง
- 7
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
One major challenge when developing new biomaterials is translating in vitro testing to in vivo models. We have recently shown that a single formulation of a bone tissue adhesive, phosphoserine modified cement (PMC), is safe and resorbable in vivo. Herein, we screened many new adhesive formulations, for cytocompatibility and bioactive ion release, with three cell lines: MDPC23 odontoblasts, MC3T3 preosteoblasts, and L929 fibroblasts. Most formulations were cytocompatible by indirect contact testing (ISO 10993-12). Formulations with larger amounts of phosphoserine (>50%) had delayed setting times, greater ion release, and cytotoxicity in vitro. The trends in ion release from the adhesive that were cured for 24 h (standard for in vitro) were similar to release from the adhesives cured only for 5−10 min (standard for in vivo), suggesting that we may be able to predict the material behavior in vivo, using in vitro methods. Adhesives containing calcium phosphate and silicate were both cytocompatible for seven days in direct contact with cell monolayers, and ion release increased the alkaline phosphatase (ALP) activity in odontoblasts, but not pre-osteoblasts. This is the first study evaluating how PMC formulation affects osteogenic cell differentiation (ALP), cytocompatibility, and ion release, using in situ curing conditions similar to conditions in vivo.
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้