Dental pulp stem cells and hydroxyapatite: a promising combination for maxillary bone regeneration
Luchman NA., Megat Abdul Wahab R., Zainal Ariffin SH., Yazid F., Nasruddin NS., Lau SF.
การศึกษาในสัตว์ทดลอง ตีพิมพ์ในวารสาร BMC Oral Health ปี 2026 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในสัตว์ทดลอง
- วารสาร
- BMC Oral Health (2026)
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- Europe PMC
- PMID
- 41680705
- PMCID
- PMC12997732
- DOI
- 10.1186/s12903-026-07822-9
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
BACKGROUND: Stem cells from human exfoliated deciduous teeth (SHED) and dental pulp stem cells (DPSC) exhibit significant potential for bone regeneration therapies. However, the optimal scaffold material for maximising their osteogenic potential remains unclear. AIM: This study investigated the comparative efficacy of hydroxyapatite (HA) and polycaprolactone (PCL) scaffolds in supporting SHED and DPSC proliferation and osteogenic differentiation for maxillary bone regeneration. METHODS: Cells were extracted from the dental pulp of deciduous and permanent teeth using enzymatic digestion and cultured until passage three. Characterisation of SHED and DPSC was conducted using morphological observation, stemness markers, proliferation analysis, and an alkaline phosphatase (ALP) assay. SHED and DPSC were then cultured on HA and PCL scaffolds, and in vitro cell proliferation and osteogenic potential (FESEM morphological analysis, ALP-specific activity, and osteoblast markers) were determined prior to in vivo transplantation. In vivo study involved the transplantation of cells with scaffolds into an artificial bone defect of 4 mm length and 1.5 mm depth in the rat’s left maxilla. Three-dimensional analysis via micro-computed tomography (micro-CT) and histological evaluations were performed six weeks post-transplantation. RESULTS: Characterised SHED and DPSC populations displayed mesenc
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้