Depot-specific characteristics of adipose tissue-derived stromal cells in thyroid-associated orbitopathy.
Wong JSC., Chu WK., Li BF., Pang CP., Chong KK.
การศึกษาไปข้างหน้า ตีพิมพ์ในวารสาร Br J Ophthalmol ปี 2018 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาไปข้างหน้า
- วารสาร
- Br J Ophthalmol (2018)
- ประเทศ
- England
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 29666119
- DOI
- 10.1136/bjophthalmol-2017-311339
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Thyroid-associated orbitopathy (TAO) causes inflammatory fibroproliferation of periocular connective tissues. We compared adipose tissue-derived stem/stromal cells (ADSCs) from three adipose depots of each patient with TAO on mesenchymal, myofibrogenic, adipogenic properties and associated hyaluronan (HA) synthesis. ADSCs were generated from periocular (eyelid, orbital) and subcutaneous (abdominal) adipose tissues of three patients with TAO. Mesenchymal markers were characterised by reverse transcription-PCR and immunofluorescent staining. A 3-week adipogenic induction was evaluated by Nile red staining and quantitative PCR (qPCR) of peroxisome proliferator-activated receptor (PPARγ), adiponectin and hyaluronan synthase (HAS)-2. A 7-day myofibrogenic induction was assayed by immunofluorescent staining and qPCR of α-smooth muscle actin (α-SMA). ADSCs from all depots expressed similar levels of mesenchymal markers CD44, CD90 and CD105 (p=0.288, p=0.43 and p=0.837, respectively). After adipogenic induction, intracellular lipid increased for more than 32% and PPARγ mRNA showed more than twofold increase from all three depots. However, adiponectin and HAS-2 mRNA levels were significantly higher in the eyelid and orbital ADSCs than those from the subcutaneous ADSCs after induction (2.4×10 7 , 3.9×10 6 folds vs below detection limit; 63.3-fold, 26.1-fold, vs 33% reduction, respectivel
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
ระดับหลักฐาน
มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้