Development of a tissue-engineered skin model with epidermal, dermal and hypodermal components
Workman VL., Giblin AV., Green NH., MacNeil S., Hearnden V.
การศึกษาในห้องปฏิบัติการ ตีพิมพ์ในวารสาร In Vitro Model ปี 2023 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในห้องปฏิบัติการ
- วารสาร
- In Vitro Model (2023)
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- Europe PMC
- PMID
- 39872499
- PMCID
- PMC11756454
- DOI
- 10.1007/s44164-023-00058-9
- จำนวนการอ้างอิง
- 2
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Tissue-engineered models of skin have evolved over the past 50 years, have successfully been translated to clinical use and continue to be improved using new technologies. However, very few of these constructs incorporate a hypodermal component. The hypodermis is critical to skin homeostasis, skin function and many skin diseases, but our understanding of the hypodermis is limited in comparison to our knowledge of the epidermis and dermis, in part due to a lack of suitable in vitro models. The purpose of this study was to develop and characterise a tissue-engineered model of skin consisting of epidermal, dermal and hypodermal layers, namely a trilayer skin model. Models were produced by culturing human keratinocytes and fibroblasts on decellularised human dermis in combination with explanted human adipose tissue. Bilayer models of skin, comprising of an epidermis and dermis, had a thicker epidermal component compared to trilayer models but exhibited similar cytokeratin expression patterns (AE1/AE3 and cytokeratin 14). Addition of adipose tissue improved the appearance of the dermal-epidermal junction, increased the number of rete ridge-like features and cells maintained similar levels of proliferation (Ki-67) compared to native tissues over 28 days in culture. This technique enabled us to create a physiologically relevant model of human skin with representative morphology across
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้