Differential response of preadipocytes and adipocytes to prostacyclin and prostaglandin E2: physiological implications.
Vassaux G., Gaillard D., Darimont C., Ailhaud G., Negrel R.
การศึกษาในสัตว์ทดลอง ตีพิมพ์ในวารสาร Endocrinology ปี 1992 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในสัตว์ทดลอง
- วารสาร
- Endocrinology (1992)
- ประเทศ
- United States
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 1330499
- DOI
- 10.1210/endo.131.5.1330499
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
The major prostaglandins (PGs) locally produced in adipose tissue both in rodent and man are PGE2 and prostacyclin (PGI2). We have recently described PGI2 as an autocrine promoter and/or amplifier of terminal differentiation of cultured preadipocytes in several species. The effectiveness and specificity of PGI2 as an adipogenic agent are related to its ability to induce in preadipocytes intracellular increases of both cAMP and free calcium. Moreover, PGs of the E series are well known to exert an antilipolytic effect in mature adipocytes. These observations have prompted us to address two questions of physiological interest: 1) Is PGI2 still able to increase cAMP in differentiated adipocytes, behaving thus as a lipolytic agent, and 2) Is PGE2 able to negatively modulate cAMP production in adipose precursor cells, behaving thus as a counteracting effector of PGI2 action? Our results, with respect to cAMP production and/or lipolysis and antilipolysis, demonstrate clearly that in adipose tissue of both rat and man, PGI2 exclusively affects adipose precursor cells whereas PGE2 exclusively affects adipocytes. We propose a model of concerted action for both PGs in the development of adipose tissue mass, PGI2 behaving as an adipogenic-hyperplastic effector and PGE2 as an antilipolytic-hypertrophic effector.
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้