The effect of eight different gene polymorphisms on osteopenia and osteoporosis in the Turkish population
Uzun N., Kiziltunc A., Keskin A.
การศึกษาไปข้างหน้า ในกลุ่มตัวอย่าง 60 ราย ตีพิมพ์ในวารสาร Rev Assoc Med Bras (1992) ปี 2025 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาไปข้างหน้า
- วารสาร
- Rev Assoc Med Bras (1992) (2025)
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- 60
- แหล่งข้อมูล
- Europe PMC
- PMID
- 40332270
- PMCID
- PMC12051961
- DOI
- 10.1590/1806-9282.20241624
- จำนวนการอ้างอิง
- 1
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Objective Bone mineral density is affected by many gene regions. Osteoporosis is a disease that occurs due to decreased bone mineral density and has a polygenetic multifactorial pathogenesis. The aim of this study was to examine the effect of gene variants in eight gene regions related to bone mineral density in patients diagnosed with osteopenia or osteoporosis. Methods A total of 60 patients diagnosed with osteoporosis, 50 patients diagnosed with osteopenia, and 40 healthy volunteers (control group) were included in the study. Collagen type I alpha 1 1997G/T, estrogen receptor α PvuII, estrogen receptor α XbaI, vitamin D receptor BsmI, lactase gene, osteoprotegerin G209A, osteoprotegerin T245G, and interleukin-6 G174C gene variants were analyzed. Results No important difference was found in the distribution of collagen type I alpha 1 1997G/T, estrogen receptor α PvuII, estrogen receptor α XbaI, vitamin D receptor BsmI, lactase gene T13910C, osteoprotegerin T245G, and interleukin-6 G174C gene variants between groups. A significant difference was detected between the distribution of osteoprotegerin G209A gene variants in the patient groups and the distribution of osteoprotegerin G209A gene variants in the control group. On the other hand, no important difference was detected in the distribution of osteoprotegerin G209A gene variants between patient groups. Conclusion The osteop
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
ระดับหลักฐาน
มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้