Exposure to Global System for Mobile Communication 900 MHz Cellular Phone Radiofrequency Alters Growth, Proliferation and Morphology of Michigan Cancer Foundation-7 Cells and Mesenchymal Stem Cells.
Shahbazi-Gahrouei D., Hashemi-Beni B., Moradi A., Aliakbari M., Shahbazi-Gahrouei S.
การศึกษาในห้องปฏิบัติการ ตีพิมพ์ในวารสาร Int J Prev Med ปี 2018 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในห้องปฏิบัติการ
- วารสาร
- Int J Prev Med (2018)
- ประเทศ
- Iran
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 30034669
- PMCID
- PMC6028991
- DOI
- 10.4103/ijpvm.IJPVM_75_17
- จำนวนการอ้างอิง
- 3
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Today, using cellular phone and its harmful effects in human life is growing. The aim of this study is to investigate the effect of the global system for mobile communication (GSM) 900 MHz cellular phone radiofrequency waves on growth, morphology, and proliferation rate of mesenchymal stem cells and Michigan Cancer Foundation (MCF-7) cells within the specific distance and intensity. MCF-7 and human adipose-derived stem cells (HADSCs) were exposed to GSM cellular phones 900 MHz frequency with intensity of 354.6 μW/cm 2 during different exposure times 6, 21, 51, and 101 min/day with an interval of 10 min for each subsequent radiation exposure for 3 and 5 days at 10 and 20 cm distances from antenna. 3-(4,5-dimethythiazol- 2-yl)-2,5-diphenyl tetrazolium bromide assay and trypan blue test were used to determine the growth of cells and cell viability, respectively. Statistical analyses were carried out using three-way ANOVA. Differences were significant when P < 0.05. The proliferation rates of both MCF-7 and HADSCs cells in all exposure groups were significantly lower than controls ( P < 0.05). There was a significant effect on the percentage of cell survival with increase the period of time from 3 to 5 days for MCF-7 ( P < 0.01) and HADSCs ( P = 0.02), respectively. Variations in distance had no significant effect on the percentage of cell survival ( P = 0.35) on MCF-7 ( P = 0.02)
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้