The Expression Profile of Dental Pulp-Derived Stromal Cells Supports Their Limited Capacity to Differentiate into Adipogenic Cells.
Fracaro L., Senegaglia AC., Herai RH., Leitolis A., Boldrini-Leite LM., Rebelatto CLK.
การศึกษาในห้องปฏิบัติการ ตีพิมพ์ในวารสาร Int J Mol Sci ปี 2020 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในห้องปฏิบัติการ
- วารสาร
- Int J Mol Sci (2020)
- ประเทศ
- Switzerland
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 32326648
- DOI
- 10.3390/ijms21082753
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Mesenchymal stromal cells (MSCs) can self-renew, differentiate into specialised cells and have different embryonic origins-ectodermal for dental pulp-derived MSCs (DPSCs) and mesodermal for adipose tissue-derived MSCs (ADSCs). Data on DPSCs adipogenic differentiation potential and timing vary, and the lack of molecular and genetic information prompted us to gain a better understanding of DPSCs adipogenic differentiation potential and gene expression profile. While DPSCs differentiated readily along osteogenic and chondrogenic pathways, after 21 days in two different types of adipogenic induction media, DPSCs cultures did not contain lipid vacuoles and had low expression levels of the adipogenic genes proliferator-activated receptor gamma (PPARG), lipoprotein lipase (LPL) and CCAAT/enhancer-binding protein alpha (CEBPA). To better understand this limitation in adipogenesis, transcriptome analysis in undifferentiated DPSCs was carried out, with the ADSC transcriptome used as a positive control. In total, 14,871 transcripts were common to DPSCs and ADSCs, some were unique (DPSCs: 471, ADSCs: 1032), and 510 were differentially expressed genes. Detailed analyses of overrepresented transcripts showed that DPSCs express genes that inhibit adipogenic differentiation, revealing the possible mechanism for their limited adipogenesis.
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้