Fenfluramine-induced PVAT-dependent contraction depends on norepinephrine and not serotonin
Kumar RK., Darios ES., Burnett R., Thompson JM., Watts SW.
การศึกษาในสัตว์ทดลอง ตีพิมพ์ในวารสาร Pharmacol Res ปี 2019 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในสัตว์ทดลอง
- วารสาร
- Pharmacol Res (2019)
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- Europe PMC
- PMID
- 30189295
- PMCID
- PMC6361707
- DOI
- 10.1016/j.phrs.2018.08.024
- จำนวนการอ้างอิง
- 13
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Perivascular adipose tissue (PVAT) modulates vascular tone and altered PVAT function is observed in vascular diseases such as hypertension and atherosclerosis. We discovered that the PVAT surrounding rat thoracic aorta (RA) and the superior mesenteric artery (SMA) contain significant amounts of 5-hydroxytryptamine (5-HT). We hypothesized that the 5-HT contained within the PVAT is functional and vasoactive. Isolated tissue baths were used for isometric contractility studies and high performance liquid chromatography was used to quantitatively measure amines in the PVAT and release studies. The 5-HT releaser fenfluramine (10 nM-100 μM) was tested for its ability to contract arteries with and without PVAT. Contraction was reported as a percentage of the initial contraction to 10 μM phenylephrine. The RA with PVAT contracted to fenfluramine to a greater maximum (98 ± 10%) than RA without PVAT (24 ± 4%), while no difference in contraction of SMA to maximum fenfluramine with (78 ± 2%) and without (75 ± 6%) PVAT was observed. Contradicting our hypothesis, the maximum contraction of RA with PVAT to fenfluramine was diminished by the alpha-1 adrenoreceptor antagonist prazosin (100 nM; vehicle: 71 ± 4%, prazosin: 24 ± 2%) and the norepinephrine transporter (NET) inhibitor nisoxetine (1 μM; vehicle: 71 ± 4%, nisoxetine: 25 ± 4%) but not the 5-HT 2A/2C receptor antagonist ketanserin (10 nM
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้