Identification of Predictive Gene Markers for Multipotent Stromal Cell Proliferation.
Bellayr IH., Marklein RA., Lo Surdo JL., Bauer SR., Puri RK.
การศึกษาในห้องปฏิบัติการ ตีพิมพ์ในวารสาร Stem Cells Dev ปี 2016 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในห้องปฏิบัติการ
- วารสาร
- Stem Cells Dev (2016)
- ประเทศ
- United States
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 27036644
- DOI
- 10.1089/scd.2015.0374
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Multipotent stromal cells (MSCs) are known for their distinctive ability to differentiate into different cell lineages, such as adipocytes, chondrocytes, and osteocytes. They can be isolated from numerous tissue sources, including bone marrow, adipose tissue, skeletal muscle, and others. Because of their differentiation potential and secretion of growth factors, MSCs are believed to have an inherent quality of regeneration and immune suppression. Cellular expansion is necessary to obtain sufficient numbers for use; however, MSCs exhibit a reduced capacity for proliferation and differentiation after several rounds of passaging. In this study, gene markers of MSC proliferation were identified and evaluated for their ability to predict proliferative quality. Microarray data of human bone marrow-derived MSCs were correlated with two proliferation assays. A collection of 24 genes were observed to significantly correlate with both proliferation assays (|r| >0.70) for eight MSC lines at multiple passages. These 24 identified genes were then confirmed using an additional set of MSCs from eight new donors using reverse transcription quantitative polymerase chain reaction (RT-qPCR). The proliferative potential of the second set of MSCs was measured for each donor/passage for confluency fraction, fraction of EdU+ cells, and population doubling time. The second set of MSCs exhibited a grea
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้