Long-Term Outcome Following Treatment With Allogeneic Mesenchymal Stem/Stromal Cells for Radiation-Induced Hyposalivation and Xerostomia.
Jakobsen KK., Lynggaard CD., Paaske N., Carlander AF., Kastrup J., Hauge AW.
การศึกษาไปข้างหน้า ในกลุ่มตัวอย่าง 10 ราย ตีพิมพ์ในวารสาร Stem Cells Transl Med ปี 2024 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาไปข้างหน้า
- วารสาร
- Stem Cells Transl Med (2024)
- ประเทศ
- England
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- 10
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 38578768
- PMCID
- PMC11165157
- DOI
- 10.1093/stcltm/szae017
- จำนวนการอ้างอิง
- 8
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Background Adipose-derived mesenchymal stem/stromal cells (ASCs) are proposed as a new xerostomia treatment. The study evaluated the long-term safety and effectiveness of allogeneic ASCs in radiation-induced xerostomia among patients with previous oropharyngeal cancer. Methods This study constitutes 3-year follow-up on the original 10 patients who received allogeneic ASCs injections to the submandibular and parotid glands as part of the MESRIX-II trial. The MESRIX-II trial included the preliminary 4-month follow-up. The primary endpoint was long-term safety. Secondary endpoints were effectiveness evaluated by changes in salivary flow rate and patient-reported outcomes (PROs). Immune response was evaluated by assessing the development of donor-specific antibodies (DSA). Findings All 10 MESRIX-II patients completed the long-term follow-up (ie, no missing data). During the long-term follow-up, 2 patients encountered a significant adverse event, which was determined to be unrelated to the treatment. No DSAs were detectable at 3 years. The stimulated salivary flow rate increased significantly from an average of 0.66 mL/minute at baseline to 0.86 mL/minute at follow-up, corresponding to an increase of 0.20 [95% CI 0.08 to 0.30] mL/minute, or approximately 30%. Among the PROs, sticky saliva symptoms were reduced, with a -20.0 [95% CI -37.3 to -2.7] units. Interpretation In conclusion,
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
ระดับหลักฐาน
มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้