Multilineage differentiation drives hamartoma formation in large-to-giant congenital melanocytic naevi: evidence for naevocyte multipotency.
Wei B., Zhu D., Jin J., Lai B., Gu J., Yan Y.
การศึกษาในสัตว์ทดลอง ตีพิมพ์ในวารสาร Br J Dermatol ปี 2026 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในสัตว์ทดลอง
- วารสาร
- Br J Dermatol (2026)
- ประเทศ
- England
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 41746261
- DOI
- 10.1093/bjd/ljaf497
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Large-to-giant congenital melanocytic naevi (LGCMNs) often develop nodules that contain ectopic tissues (hamartomas), which are rarely observed in small-to-medium congenital melanocytic naevi (SMCMNs). The origin and mechanism of the hamartomas formed in LGCMNs remain unknown. To investigate the origin and mechanism of hamartoma formation in LGCMNs, and to evaluate the stemness and multipotency of LGCMNs. A total of 276 congenital melanocytic naevi (CMNs) of different sizes were included in this study. LGCMNs with diverse hamartomas were identified and analysed by histology and immunofluorescence. Whole-exome sequencing (WES) of matched healthy skin, LGCMN and hamartoma tissues assessed mutational overlap. RNA sequencing (RNAseq), immunohistochemistry and immunocytochemistry evaluated multipotency pathways and stem markers across CMN sizes. LGCMN and SMCMN cells were assayed for clonogenicity and induced to differentiate along osteogenic, chondrogenic, adipogenic and neurogenic lineages in vitro. Three-dimensional spheroid cultures and cell-derived xenograft (CDX) models tested LGCMN multilineage differentiation in vivo. Single-cell RNAseq (scRNAseq) of patient-derived hamartomas delineated intermediate differentiation states and active pathways. We found that LGCMN lesions harboured bone, cartilage, adipose and neural hamartomas with intermixed naevocytes. WES revealed 35-92%
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้