Osteogenic potential of hexane and dichloromethane fraction of Cissus quadrangularis on murine preosteoblast cell line MC3T3-E1 (subclone 4)
Toor RH., Malik S., Qamar H., Batool F., Tariq M., Nasir Z.
การศึกษาในสัตว์ทดลอง ตีพิมพ์ในวารสาร J Cell Physiol ปี 2019 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในสัตว์ทดลอง
- วารสาร
- J Cell Physiol (2019)
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- Europe PMC
- PMID
- 31131449
- PMCID
- PMC9261358
- DOI
- 10.1002/jcp.28869
- จำนวนการอ้างอิง
- 14
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
In continuation of the investigation of osteogenic potential of solvent fractions of ethanolic extract of Cissus quadrangularis (CQ), an ancient medicinal plant, most notably known for its bone-healing properties, to isolate and identify antiosteoporotic compounds. In the current study, we report the effect of hexane fraction (CQ-H) and dichloromethane fraction (CQ-D) of CQ on the differentiation and mineralization of mouse preosteoblast cell line MC3T3-E1 (subclone 4). Growth, viability, and proliferation assays revealed that low concentrations (0.1, 1, and 100 ng/ml) of both solvent fractions were nontoxic, whereas higher concentrations were toxic to the cells. Differentiation and mineralization of MC3T3-E1 with nontoxic concentrations of CQ-D and CQ-H revealed that CQ-D delayed the mineralization of MC3T3-E1 cells. However, early and enhanced mineralization was observed in cultures treated with nontoxic concentrations of CQ-H, as indicated by Von Kossa staining and expression profile of osteoblast marker genes such as osterix, Runx2, alkaline phosphatase (ALP), collagen (Col1a1), integrin-related bone sialoprotein (IBSP), osteopontin (OPN), and osteocalcin (OCN). These findings suggest CQ-H as the most efficacious solvent fraction for further investigation to isolate and identify the active compounds in CQ-H.
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้