SVF
ระดับ C· งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์การศึกษาย้อนหลังEurope PMC

Periorbital Changes Following Glucagon-Like Peptide-1 Receptor Agonist Use: A Retrospective Cohort Study of Oculofacial Complications and Interventions

Saffari PS., Davila N., Pradeep T., Wong B., Lee WW.

การศึกษาย้อนหลัง เกี่ยวกับ เบาหวานชนิดที่ 2, ผิวเสื่อมสภาพตามวัย ตีพิมพ์ในวารสาร Ophthalmic Plast Reconstr Surg ปี 2026 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed

เปิดรายการอ่านของฉัน
ระดับ C· งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์ระดับหลักฐานของงานวิจัยนี้

มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้

  • ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
  • ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
  • ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
  • ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
  • กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
อ่านคำอธิบายระดับหลักฐาน A–D

ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์

ประเภทการศึกษา
การศึกษาย้อนหลัง
วารสาร
Ophthalmic Plast Reconstr Surg (2026)
จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
—
แหล่งข้อมูล
Europe PMC
PMID
41251628
PMCID
PMC12743635
DOI
10.1097/iop.0000000000003129

บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)

Purpose The purpose of this study is to evaluate whether the use of glucagon-like peptide-1 receptor agonists (GLP-1RAs) is associated with periorbital changes in patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM) or obesity. Methods A retrospective cohort study was conducted using the TriNetX Research Network database. Patients with T2DM treated with insulin or other antidiabetic agents and who were GLP-1RA naive served as the T2DM control group. The obesity control group included patients with obesity (body mass index ≥30 kg/m 2 ) who neither had bariatric surgery nor T2DM and were GLP-1RA naive. Study groups included patients with T2DM or obesity treated with GLP-1RAs. Rates of blepharoptosis, brow ptosis, dermatochalasis, ectropion, and entropion were recorded alongside their respective rates of surgical repair as well as the frequency of rhytidectomy and botulinum A toxin use. Outcomes were assessed at 3 and 20 years postdrug approval for the obesity and T2DM study groups, respectively. Results Patients with T2DM using any GLP-1RA were significantly more likely to develop brow ptosis ( p Conclusions GLP-1RA use by patients with obesity or T2DM resulted in significant periorbital changes and subsequent repair. When compared to their respective controls, patients using GLP-1RAs for obesity observed more periorbital changes than those with TD2M, likely secondary to excess adipose

สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์

  • • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
  • • ไม่มีกลุ่มควบคุมที่เหมาะสม จึงไม่สามารถแยกผลของการรักษาออกจากปัจจัยอื่นได้

ระดับหลักฐาน

มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้

ดูวิธีจัดระดับหลักฐาน
HumansBlepharoptosisDiabetes Mellitus, Type 2ObesityHypoglycemic AgentsRhytidoplastyRetrospective StudiesAgedMiddle AgedFemale
ใบหน้าและผิวSystemic / IVเบาหวานชนิดที่ 2ผิวเสื่อมสภาพตามวัย
ดูต้นฉบับบน PubMedอ่านฉบับเต็ม (Europe PMC)DOI

ดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง

กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้

ดูทั้งหมด: หัวข้อ “periorbital changes following”ดูทั้งหมด: ผู้เขียน saffariดูทั้งหมด: ปี 2026

งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง