A primer for Fibroblast Growth Factor 16 (FGF16).

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

• ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
• ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
• ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
• ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
• กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง

บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)

During the discovery of the Fibroblast Growth Factor superfamily, scientists were determined to uncover all the genes that encoded FGF proteins. In 1998, FGF16 was discovered with classical cloning techniques in human and rat heart samples. FGF16 loss- and gain-of-function experiments in several organisms demonstrated a conserved function in vertebrates, and as a component of the FGF9 subfamily of ligands (FGF-E/-9/-20), is functionally conserved and sufficient to rescue loss-of-function phenotypes in invertebrates, like C. elegans. FGF16 has a broad expression pattern, predominantly expressed in brown adipose tissue, heart, with low but detectable levels in the brain, olfactory bulb, inner ear, muscle, thymus, pancreas, spleen, stomach, small intestine, and gonads (testis and ovary). FGF16 is also expressed moderately in the late developing limb bud. Despite its expression levels, this ligand plays notable roles in autopod metacarpal development; loss of one allele causes congenital metacarpal 4-5 fusion and hand deformities in humans. The broad expression pattern of FGF16 in several tissues underscores its multifaceted roles in stem cell maintenance, proliferation, cell fate specification, and metabolism.

ระดับหลักฐาน

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

ดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง

กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้