Quantitative approaches to detect donor and passage differences in adipogenic potential and clonogenicity in human bone marrow-derived mesenchymal stem cells.
Lo Surdo J., Bauer SR.
การศึกษาในห้องปฏิบัติการ ตีพิมพ์ในวารสาร Tissue Eng Part C Methods ปี 2012 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในห้องปฏิบัติการ
- วารสาร
- Tissue Eng Part C Methods (2012)
- ประเทศ
- United States
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 22563812
- DOI
- 10.1089/ten.TEC.2011.0736
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Bone marrow-derived multipotent stromal cells (MSCs), also known as mesenchymal stem cells, have great promise due to their capacity for tri-lineage differentiation and immunosuppressive properties, which allows for their allogeneic use and ultimately may allow for treatment of many diseases. MSCs will require extensive expansion and passaging to obtain cells in sufficient numbers necessary for cell therapies. MSCs from many donors could potentially be used. Because of this, there is a need to understand the role of passaging and donor differences on differentiation capacity using quantitative approaches. Here, we evaluated MSCs from two donors (noted as PCBM1632 and PCBM1641 by the manufacturer) at tissue culture passages 3, 5, and 7. We used a colony forming unit (CFU) assay and limiting dilution to quantify clonogenicity and precursor frequency during adipogenesis, and quantitative real-time-polymerase chain reaction for adipogenic markers to evaluate changes on a gene expression level. Further, we observed changes in cell size, and we sorted small and large populations to evaluate size-related adipogenic potential. While the adipogenic precursor frequency of ∼1 in 76 cells remained similar through passages for cells from PCBM1641, we found a large decrease in the adipogenic potential of MSCs from PCBM1632, with 1 in 2035 cells being capable of differentiating into an adipoc
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้