Radiation-induced erectile dysfunction: Recent advances and future directions
Mahmood J., Shamah AA., Creed TM., Pavlovic R., Matsui H., Kimura M.
บทความปริทัศน์ ตีพิมพ์ในวารสาร Adv Radiat Oncol ปี 2016 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- บทความปริทัศน์
- วารสาร
- Adv Radiat Oncol (2016)
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- Europe PMC
- PMID
- 28740886
- PMCID
- PMC5514009
- DOI
- 10.1016/j.adro.2016.05.003
- จำนวนการอ้างอิง
- 44
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Prostate cancer is one of the most prevalent cancers and the second leading cause of cancer-related deaths in men in the United States. A large number of patients undergo radiation therapy (RT) as a standard care of treatment; however, RT causes erectile dysfunction (radiation-induced erectile dysfunction; RiED) because of late side effects after RT that significantly affects quality of life of prostate cancer patients. Within 5 years of RT, approximately 50% of patients could develop RiED. Based on the past and current research findings and number of publications from our group, the precise mechanism of RiED is under exploration in detail. Recent investigations have shown prostate RT induces significant morphologic arterial damage with aberrant alterations in internal pudendal arterial tone. Prostatic RT also reduces motor function in the cavernous nerve which may attribute to axonal degeneration may contributing to RiED. Furthermore, the advances in radiogenomics such as radiation induced somatic mutation identification, copy number variation and genome-wide association studies has significantly facilitated identification of biomarkers that could be used to monitoring radiation-induced late toxicity and damage to the nerves; thus, genomic- and proteomic-based biomarkers could greatly improve treatment and minimize arterial tissue and nerve damage. Further, advanced technologi
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นบทความปริทัศน์ ไม่ได้เก็บข้อมูลผู้ป่วยใหม่ และไม่ได้ประเมินคุณภาพหลักฐานอย่างเป็นระบบ
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้