Regional differences in the response of human pre-adipocytes to PPARgamma and RXRalpha agonists.
Sewter CP., Blows F., Vidal-Puig A., O'Rahilly S.
การศึกษาในห้องปฏิบัติการ ตีพิมพ์ในวารสาร Diabetes ปี 2002 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในห้องปฏิบัติการ
- วารสาร
- Diabetes (2002)
- ประเทศ
- United States
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 11872672
- DOI
- 10.2337/diabetes.51.3.718
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
We have previously reported that omental (OM) preadipocytes respond less well to the prodifferentiating effects of thiazolidinediones than do preadipocytes from subcutaneous (SC) depots. This finding is consistent with in vivo alterations in fat distribution that occur in humans treated with thiazolidinediones. To explore these site-related differences further, we used real-time RT-PCR to quantify the specific mRNAs encoding peroxisome proliferator-activated receptor (PPAR) gamma1 and gamma2 and found that both isoforms were more highly expressed in SC than in OM preadipocytes. After 10 days of thiazolidinedione treatment, preadipocytes from both depots showed a small and comparable increase in expression of PPARgamma1 mRNA (1.7 +/- 0.2-fold [P = 0.007]) and 1.3 +/- 0.1-fold [P = 0.008] increase for SC and OM, respectively). There was a much larger increase in PPARgamma2 expression, which was significantly greater in SC compared with OM preadipocytes (11.1 +/- 2.8-fold [P = 0.0003] and 5.5 +/- 1.7-fold [P = 0.0003], respectively; P = 0.014 for SC versus OM). To establish whether the refractoriness of OM preadipocytes to differentiation was unique to activators of the PPARgamma pathway, we examined the effects of the retinoid X receptor (RXR) ligand LG100268. As assessed by glycerol-3-phosphate dehydrogenase activity, LG100268 had a greater effect on the differentiation of SC co
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้