Remodeling of dermal adipose tissue alleviates cutaneous toxicity induced by anti-EGFR therapy

มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้

• ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
• ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
• ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
• ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
• กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง

บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)

Anti-epidermal growth factor receptor (EGFR) therapy-associated cutaneous toxicity is a syndrome characterized by papulopustular rash, local inflammation, folliculitis, and microbial infection, resulting in a decrease in quality of life and dose interruption. However, no effective clinical intervention is available for this adverse effect. Here, we report the atrophy of dermal white adipose tissue (dWAT), a highly plastic adipose tissue with various skin-specific functions, correlates with rash occurrence and exacerbation in a murine model of EGFR inhibitor-induced rash. The reduction in dWAT is due to the inhibition of adipogenic differentiation by defects in peroxisome proliferator-activated receptor γ (PPARγ) signaling, and increased lipolysis by the induced expression of the lipolytic cytokine IL6. The activation of PPARγ by rosiglitazone maintains adipogenic differentiation and represses the transcription of IL6, eventually improving skin functions and ameliorating the severity of rash without altering the antitumor effects. Thus, activation of PPARγ represents a promising approach to ameliorate cutaneous toxicity in patients with cancer who receive anti-EGFR therapy.

ระดับหลักฐาน

มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้

ดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง

กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้