Stimuli-responsive hydrogels for radiation-induced skin injury: from passive barriers to autonomous drug delivery systems
Zhang K., Xiao C., Wang Y., Zhao C., Dong Z., Li Z.
บทความปริทัศน์ ตีพิมพ์ในวารสาร Regen Biomater ปี 2026 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- บทความปริทัศน์
- วารสาร
- Regen Biomater (2026)
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- Europe PMC
- PMID
- 42005816
- PMCID
- PMC13091655
- DOI
- 10.1093/rb/rbag056
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Radiation-induced skin injury (RISI) affects over 95% of radiotherapy patients. Current clinical management remains confined to passive supportive care, lacking mechanistic precision for RISI's unique pathophysiology. This review adopts a function-centric perspective, classifying hydrogel systems across three generations: first-generation passive moisture barriers; second-generation bioactive platforms incorporating antioxidants, growth factors, stem cells and exosomes; and third-generation stimuli-responsive systems integrating autonomous drug release, self-healing capabilities and biosensor monitoring. We establish quantitative design thresholds by correlating RISI microenvironment parameters (pH 6.5-7.0, ROS 100-500 μM, MMP-9 elevation 5-10×) with responsive polymer specifications. Single-cell transcriptomic analysis has identified pro-inflammatory IL-17 + secretory fibroblasts and dysfunctional lymphatic endothelial cells as key dysregulated populations, thereby defining precise cellular targets amenable to hydrogel-based intervention. However, randomized trials demonstrate that certain hydrogel formulations unexpectedly prolonged healing, underscoring the need for design strategies based on quantitative pathophysiological insights rather than passive empiricism. We systematically examine enabling technologies-AI-guided materials optimization, 3D bioprinting and wearable bi
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นบทความปริทัศน์ ไม่ได้เก็บข้อมูลผู้ป่วยใหม่ และไม่ได้ประเมินคุณภาพหลักฐานอย่างเป็นระบบ
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้