Surgical Hypercorrection of Trigonocephaly: Evaluation of Surgical Outcomes.
Bennett KG., Liang F., Ranganathan K., Muraszko KM., Vercler CJ., Buchman SR.
การศึกษาไปข้างหน้า ตีพิมพ์ในวารสาร J Craniofac Surg ปี 2018 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาไปข้างหน้า
- วารสาร
- J Craniofac Surg (2018)
- ประเทศ
- United States
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 29068967
- DOI
- 10.1097/SCS.0000000000004044
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
A lasting correction of trigonocephaly is difficult to achieve, as a durable correction requires significant expansion to overcome galeal restriction and soft tissue recoil of the scalp. High rates of relapse have been reported throughout the literature. The specific aim of this study was to determine if the senior author's method of "hypercorrection" decreases relapse and the need for subsequent revisional surgery. Patients who underwent operative correction of metopic craniosynostosis between 1988 and 2011 were reviewed. All patients underwent the "hypercorrection" technique performed by the senior author. Hypercorrection consisted of a fronto-orbital advancement of 2.5 to 3.5 cm and a concomitant hyperexpansion of bitemporal projection. Split cranial bone grafting ensured adequate coverage of the significantly expanded cranial vault. Only patients who had at least 5 years of follow-up were included for review of outcomes. Relapse was defined as recurrence of bitemporal constriction or lateral orbital retrusion, requiring surgical correction. Fifty-eight patients met criteria. Mean age at the time of surgery was 11 months. Mean follow-up was 9.0 years. During this time, 2 patients exhibited relapse requiring camouflage procedures. Cranial bone defects were found in 4 patients (7%), 3 of whom underwent cranial bone grafting, while 1 underwent methylmethacrylate placement at an
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
ระดับหลักฐาน
มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้