Thermogenic Differentiation of Human Adipocyte Precursors in Culture: A Systematic Review.
Anatildes da Silva de Paula GL., Correia Garcia E., Teles Soares Beserra B., Amorim Amato A.
การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ ตีพิมพ์ในวารสาร Cells ปี 2025 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
มีงานวิจัยในมนุษย์ที่มีคุณภาพค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับหัวข้ออื่นในฐานข้อมูลนี้ เช่น RCT หรือ Systematic Review หลายฉบับ แต่ไม่ได้หมายความว่าเป็นการรักษามาตรฐานหรือได้รับการรับรอง
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ
- วารสาร
- Cells (2025)
- ประเทศ
- Switzerland
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 41369396
- PMCID
- PMC12691314
- DOI
- 10.3390/cells14231907
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Thermogenic adipocytes present a promising therapeutic strategy for metabolic diseases. While murine models have provided valuable insights into thermogenic adipose tissue, their relevance to human physiology is constrained by species-specific differences in tissue distribution and thermogenic capacity. In vitro human models offer a more controlled platform to study adipocyte differentiation, addressing challenges such as limited access to deep fat depots and individual variability. This systematic review summarizes the current literature on human in vitro models for thermogenic adipocyte induction, encompassing 117 studies involving primary human adipocyte progenitors differentiated into thermogenic adipocytes in 2D cultures. Most studies relied on classical adipogenic inducers, including isomethylbutylxanthine, dexamethasone, and insulin, with additional use of triiodothyronine, rosiglitazone, or indomethacin. A few studies incorporated adrenergic stimulation or exposure to lower temperatures to simulate cold exposure. Notably, some studies demonstrated successful differentiation under serum-free, chemically defined conditions, highlighting their potential for reproducibility and translational relevance. A key limitation remains the predominant reliance on gene expression as the primary outcome, with few studies assessing mitochondrial respiration or broader metabolic functio
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
ระดับหลักฐาน
มีงานวิจัยในมนุษย์ที่มีคุณภาพค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับหัวข้ออื่นในฐานข้อมูลนี้ เช่น RCT หรือ Systematic Review หลายฉบับ แต่ไม่ได้หมายความว่าเป็นการรักษามาตรฐานหรือได้รับการรับรอง
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้