A transcriptomic analysis of serial-cultured, tonsil-derived mesenchymal stem cells reveals decreased integrin α3 protein as a potential biomarker of senescent cells
Choi DH., Oh SY., Choi JK., Lee KE., Lee JY., Park YJ.
การศึกษาในห้องปฏิบัติการ ตีพิมพ์ในวารสาร Stem Cell Res Ther ปี 2020 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การศึกษาในห้องปฏิบัติการ
- วารสาร
- Stem Cell Res Ther (2020)
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- Europe PMC
- PMID
- 32807231
- PMCID
- PMC7430027
- DOI
- 10.1186/s13287-020-01860-y
- จำนวนการอ้างอิง
- 11
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Background Mesenchymal stem cells (MSCs) have been widely used for stem cell therapy, and serial passage of stem cells is often required to obtain sufficient cell numbers for practical applications in regenerative medicine. A long-term serial cell expansion can potentially induce replicative senescence, which leads to a progressive decline in stem cell function and stemness, losing multipotent characteristics. To improve the therapeutic efficiency of stem cell therapy, it would be important to identify specific biomarkers for senescent cells. Methods Tonsil-derived mesenchymal stem cells (TMSCs) with 20-25 passages were designated as culture-aged TMSCs, and their mesodermal differentiation potentials as well as markers of senescence and stemness were compared with the control TMSCs passaged up to 8 times at the most (designated as young). A whole-genome analysis was used to identify novel regulatory factors that distinguish between the culture-aged and control TMSCs. The identified markers of replicative senescence were validated using Western blot analyses. Results The culture-aged TMSCs showed longer doubling time compared to control TMSCs and had higher expression of senescence-associated (SA)-β-gal staining but lower expression of the stemness protein markers, including Nanog, Oct4, and Sox2 with decreased adipogenic, osteogenic, and chondrogenic differentiation potentials.
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
- • เป็นการศึกษาก่อนคลินิก ผลในสัตว์ทดลองหรือห้องปฏิบัติการไม่สามารถนำมาสรุปผลในมนุษย์ได้
ระดับหลักฐาน
หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้