Uncultured autogenous adipose-derived regenerative cells promote bone formation during distraction osteogenesis in rats.
Nomura I., Watanabe K., Matsubara H., Hayashi K., Sugimoto N., Tsuchiya H.
การทดลองแบบสุ่มมีกลุ่มควบคุม (RCT) ตีพิมพ์ในวารสาร Clin Orthop Relat Res ปี 2014 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed
มีการศึกษาในมนุษย์หลายฉบับที่แสดงสัญญาณเชิงบวก ขณะที่วิธีวิจัยและขนาดตัวอย่างยังคงพัฒนาต่อไป
- ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
- ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
- ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
- ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
- กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
- ประเภทการศึกษา
- การทดลองแบบสุ่มมีกลุ่มควบคุม (RCT)
- วารสาร
- Clin Orthop Relat Res (2014)
- ประเทศ
- United States
- จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
- —
- แหล่งข้อมูล
- PubMed
- PMID
- 24711135
- PMCID
- PMC4397752
- DOI
- 10.1007/s11999-014-3608-8
- จำนวนการอ้างอิง
- 19
บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)
Background Adipose-derived stem cells have recently shown differentiation potential in multiple mesenchymal lineages in vitro and in vivo. These cells can be easily isolated in large amounts from autologous adipose tissue and used without culturing or differentiation induction, which may make them relatively easy to use for clinical purposes; however, their use has not been tested in a distraction osteogenesis model. Question/purposes The question of this animal study in a rodent model of distraction osteogenesis was whether uncultured adipose-derived regenerative cells (ADRCs), which can easily be isolated in large amounts from autologous adipose tissue and contain several types of stem and regenerative cells, promote bone formation in distraction osteogenesis. We evaluated this using several tools: (1) radiographic analysis of bone density; (2) histological analysis of the callus that formed; (3) biomechanical testing; (4) DiI labeling (a method of membrane staining for postimplant celltracing); and (5) real-time polymerase chain reaction. Methods Sixty rats were randomly assigned to three groups. Physiological saline (control group), Type I collagen gel (collagen group), or a mixture of ADRC and Type I collagen gel (ADRC group) was injected into the distracted callus immediately after distraction termination. To a rat femur an external fixator was applied at a rate of 0.8 mm
สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์
- • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
ระดับหลักฐาน
มีการศึกษาในมนุษย์หลายฉบับที่แสดงสัญญาณเชิงบวก ขณะที่วิธีวิจัยและขนาดตัวอย่างยังคงพัฒนาต่อไป
ดูวิธีจัดระดับหลักฐานดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้