Will reducing adopogenesis in bone increase bone mass?: PPARgamma2 as a key target in the treatment of age-related bone loss.

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

• ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
• ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
• ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
• ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
• กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง

บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)

There are several mechanisms that explain the pathophysiology of senile osteoporosis. One of them is the increasing levels of adipogenesis in bone marrow that are seen during the aging process. It is known that mesenchymal stem cells expressing a ligand-activated transcription factor known as peroxisome proliferator-activated receptor gamma(2) (PPARgamma(2)) are committed to differentiate into adipocytes. The regulation of PPARgamma(2) activation may play a role in the control of adipogenic differentiation of mesenchymal stem cells and thus contribute to their differentiation into osteoblasts in order to form new bone. In this review we describe the characteristics of the orphan receptor family of PPARs, with emphasis on PPARgamma(2), its structural and functional characteristics and its potential as a therapeutic target for the treatment of senile osteoporosis.

ระดับหลักฐาน

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

ดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง

กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้