Biological therapies for premature ovarian insufficiency: what is the evidence?

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

• ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
• ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
• ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
• ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
• กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง

บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)

Premature Ovarian Insufficiency (POI) is a multi-factorial disorder that affects women of reproductive age. The condition is characterized by the loss of ovarian function before the age of 40 years and several factors have been identified to be implicated in its pathogenesis. Remarkably though, at least 50% of women have remaining follicles in their ovaries after the development of ovarian insufficiency. Population data show that approximately up to 3.7% of women worldwide suffer from POI and subsequent infertility. Currently, the treatment of POI-related infertility involves oocyte donation. However, many women with POI desire to conceive with their own ova. Therefore, experimental biological therapies, such as Platelet-Rich Plasma (PRP), Exosomes (exos) therapy, In vitro Activation (IVA), Stem Cell therapy, MicroRNAs and Mitochondrial Targeting Therapies are experimental treatment strategies that focus on activating oogenesis and folliculogenesis, by upregulating natural biochemical pathways (neo-folliculogenesis) and improving ovarian microenvironment. This mini-review aims at identifying the main advantages of these approaches and exploring whether they can underpin existing assisted reproductive technologies.

ระดับหลักฐาน

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

ดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง

กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้