Comprehensive Update on Keloid Management

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

• ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
• ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
• ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
• ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
• กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง

บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)

Keloids remain one of the most challenging conditions in cutaneous wound healing, marked by complex pathophysiology and notoriously high recurrence rates. Although a universally accepted standard of care is still lacking, recent advances have significantly improved our understanding and management of this fibrotic disorder. Emerging evidence highlights genetic predisposition, prolonged inflammatory response, and aberrant fibroblast activity as key contributors to keloid formation. Current therapeutic approaches focus on multimodal strategies, including intralesional corticosteroids, cryotherapy, radiation therapy, and chemotherapy. Intralesional triamcinolone remains a first-line treatment, while chemotherapy agents like 5-fluorouracil and vincristine have shown promising efficacy in refractory cases. Surgical excision, often combined with adjuvant therapies such as radiation, is considered for large or recurrent lesions. Given the high recurrence rate, patient-centered, evidence-based treatment algorithms are essential. Stratifying keloids into categories enables tailored interventions. Both established and emerging treatments are now evolving toward more personalized and less invasive approaches to improve outcomes and patient satisfaction. Multimodal, individualized treatment approaches-guided by lesion morphology, anatomical location, treatment history, and patient factors-

ระดับหลักฐาน

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

ดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง

กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้