Is it time to revisit the Pedersen hypothesis in the face of the obesity epidemic?

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

• ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
• ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
• ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
• ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
• กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง

บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)

The Pedersen hypothesis was formulated more than 50 years ago. Jorgen Pedersen primarily cared for women with type 1 diabetes. He suggested that fetal overgrowth was related to increased transplacental transfer of glucose, stimulating the release of insulin by the fetal beta cell and subsequent macrosomia. Optimal maternal glucose control decreased perinatal mortality and morbidity. However, over the ensuing decades, there have been increases in maternal obesity and subsequently gestational diabetes mellitus (GDM) and type 2 diabetes. The underlying pathophysiology of type 1 and GDM/type 2 diabetes are fundamentally different, type 1 diabetes being primarily a disorder of beta cell failure and type 2 diabetes/GDM including both insulin resistance and beta cell dysfunction. As such the metabolic milieu in which the developing fetus is exposed may be quite different in type 1 diabetes and obesity. In this review we examine the metabolic environment of obese diabetic women and lipid metabolism affecting fetal adiposity. The importance of understanding these issues relates to the increasing trends of obesity worldwide with perinatal programming of metabolic dysfunction in the offspring.

ระดับหลักฐาน

หลักฐานจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง เป็นรากฐานที่ช่วยให้เข้าใจกลไกและศักยภาพก่อนการศึกษาในมนุษย์ต่อไป

ดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง

กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้