SVF
ระดับ C· งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์รายงานผู้ป่วย/ชุดผู้ป่วยPubMed

Peroxisome proliferator-activated receptor-gamma in thyroid eye disease: contraindication for thiazolidinedione use?

Starkey K., Heufelder A., Baker G., Joba W., Evans M., Davies S.

รายงานผู้ป่วย/ชุดผู้ป่วย เกี่ยวกับ โรคภูมิต้านตนเอง ตีพิมพ์ในวารสาร J Clin Endocrinol Metab ปี 2003 — สรุปอัตโนมัติจากบทคัดย่อ PubMed

เปิดรายการอ่านของฉัน
ระดับ C· งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์ระดับหลักฐานของงานวิจัยนี้

มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้

  • ระดับ A · หลักฐานทางคลินิกค่อนข้างแข็งแรง
  • ระดับ B · หลักฐานทางคลินิกที่กำลังเติบโตและมีสัญญาณเชิงบวก
  • ระดับ C · งานวิจัยในมนุษย์ระยะต้นที่กำลังสำรวจประโยชน์
  • ระดับ D · รากฐานทางวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง
  • กำลังศึกษาเพิ่มเติม · หัวข้อใหม่ที่นักวิจัยกำลังสำรวจอย่างต่อเนื่อง
อ่านคำอธิบายระดับหลักฐาน A–D

ข้อมูลหน้านี้ดึงมาจากฐานข้อมูล PubMed โดยตรง คำอธิบายภาษาไทยเป็นสรุปอัตโนมัติจากข้อมูลบรรณานุกรมและบทคัดย่อ ไม่ใช่การแปลทั้งฉบับ และไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์

ประเภทการศึกษา
รายงานผู้ป่วย/ชุดผู้ป่วย
วารสาร
J Clin Endocrinol Metab (2003)
ประเทศ
United States
จำนวนผู้เข้าร่วม (จากบทคัดย่อ)
—
แหล่งข้อมูล
PubMed
PMID
12519830
DOI
10.1210/jc.2002-020987

บทคัดย่อ (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ)

A male type-2 diabetic, treated with the peroxisome proliferator-activated receptor (PPAR) agonist, Pioglitazone, experienced exacerbation of his thyroid eye disease (TED), which had been stable and inactive for more then 2 yr. Expansion of the orbital fat developed, and we have investigated the effects of PPAR gamma agonists, including Pioglitazone and, subsequently, an antagonist on the adipogenesis of preadipocytes from TED orbits and Graves' neck fats. The percentage of differentiating cells, assessed by oil red O staining, morphological changes, and PPAR gamma transcript levels, was determined for preadipocytes in hormone/agonist-induced models of adipogenesis, supplemented or not with PPAR gamma agonists or antagonist. The PPAR gamma agonists resulted in a 2- to 13-fold increase, and a PPAR gamma antagonist produced a 2- to 7-fold reduction in adipogenesis in vitro. Effects were dose dependent and maximal at 1 or 10 micro M. We suggest that care should be exercised when selecting patients for treatment with PPAR gamma agonists and that such agonists may be contraindicated in individuals with a previous history of autoimmune thyroid or eye diseases. Our work also suggests that PPAR gamma antagonists could provide a novel therapy for TED patients in the active stage of disease.

สิ่งที่งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์

  • • งานวิจัยนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่า SVF เป็นการรักษาที่ได้รับการรับรอง หรือใช้แทนการรักษามาตรฐานได้
  • • ไม่มีกลุ่มควบคุมที่เหมาะสม จึงไม่สามารถแยกผลของการรักษาออกจากปัจจัยอื่นได้

ระดับหลักฐาน

มีหลักฐานในมนุษย์ระยะต้น เช่น case series หรือกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก ที่กำลังสำรวจประโยชน์ที่เป็นไปได้

ดูวิธีจัดระดับหลักฐาน
AdipocytesAdipose TissueAnilidesCell DifferentiationCells, CulturedContraindicationsGraves DiseaseHumansHypoglycemic AgentsMagnetic Resonance Imaging
โรคภูมิต้านตนเอง
ดูต้นฉบับบน PubMedDOI

ดูงานวิจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง

กรองห้องสมุดงานวิจัยด้วยชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน หรือปีที่ตีพิมพ์ของงานวิจัยนี้

ดูทั้งหมด: หัวข้อ “peroxisome proliferator-activated receptor-gamma”ดูทั้งหมด: ผู้เขียน starkeyดูทั้งหมด: ปี 2003

งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง